W systemach produkcji cementu i obróbki materiałów masowych w Europie i Ameryce Północnej zablokowanie silosów pozostaje utrzymującym się problemem.Jest to szczególnie widoczne w warunkach, w których występują cienkie proszki i zmienna wilgotnośćPowszechne problemy obejmują:przepływy, wycieranie szczurów i niespójne wydalanie, co może zakłócić stabilność procesu.

W celu rozwiązania tych wyzwań coraz częściej stosowane są rozwiązania w zakresie drgań pneumatycznych, takie jak wibratory tłokowe lub typu młotka.W tym artykule ocenia się ich przydatność z perspektywy strukturalnej i aplikacyjnej.

Cement i podobne proszki zazwyczaj wykazują:

• Szeroki rozkład wielkości cząstek
• Wrażliwość na wilgoć prowadząca do aglomeracji
• Wysokie tarcie wewnętrzne

Ryzyko zablokowania wzrasta w przypadku:

• Wysoka wilgotność lub wahające się temperatury
• Długie okresy przechowywania powodujące zagęszczenie
• Nieodpowiednia konstrukcja łopaty lub nierówność powierzchni

• Tworzenie stabilnych łuków (przewody)
• Lokalizowane kanały przepływu (szczurze)
• Nieprawidłowe lub przerwane wydzielanie

Pneumatyczne wibratory uderzeniowe działają przy użyciupowietrze sprężone do napędzania tłoka lub młotka, dostarczając siły uderzeniowe do ściany silosu:

• Natychmiastowy uderzenie łamie łuki materiału.
• Intermitentne działanie unika segregacji materiału
• Koncentrowane cele energetyczne poważne blokady

W porównaniu z ciągłymi wibracjami (np. turbinami lub kulkami), wibracje uderzeniowe są skuteczniejsze w przypadkugromadzenie się twardych materiałów.

Różne konstrukcje wibratorów pneumatycznych służą różnym celom:

Najlepiej nadaje się do:

• Ciężka lub nawracająca blokada
• Proszki o wysokiej gęstości, takie jak cement
• Wymogi dotyczące czyszczenia przerywanego

Najlepiej nadaje się do:

• Utrzymanie stałego przepływu materiału
• Zapobieganie drobnym nagromadzeniom
• Wsparcie systemów ciągłego przetwarzania